‘ศิลปะแห่งความเงียบงัน’: มาร์ค เกฮี จากเด็กชายหน้าประตูลูกหนัง สู่เสาหลักผู้ถ่อมตนของทีมชาติอังกฤษ – BK8
แม้เวลาจะล่วงเลยมาเกือบสองทศวรรษนับตั้งแต่ มาร์ค เกฮี (Marc Guéhi) สวมเสื้อลงเล่นให้กับ เครย์ วันเดอเรอร์ส (Cray Wanderers) สโมสรเล็กๆ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน แต่เรื่องราวและกลิ่นอายของเขายังคงอบอวลอยู่ทุกอณูของที่นี่
โปสเตอร์รูปภาพที่ต้อนรับผู้คนตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้าคลับเฮาส์ เสื้อแข่งพร้อมลายเซ็นที่แขวนเด่นเป็นสง่าอยู่เหนือบาร์เครื่องดื่ม คือหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าเด็กหนุ่มคนนี้คือ “ความภูมิใจ” ของชุมชน และในค่ำคืนที่ทีมชาติอังกฤษกำลังจะลงประเดิมสนามฟุตบอลโลก 2026 พบกับ โครเอเชีย จอโปรเจกเตอร์ยักษ์ของสโมสรแห่งนี้ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อรอส่งใจเชียร์ฮีโร่ของพวกเขาโดยเฉพาะ
เด็กชายหลังรั้วโรงเรียน และคำปฏิเสธที่จะเล่นเกมรุก
เส้นทางค้าแข้งของกองหลังวัย 25 ปีรายนี้ เริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่ายที่โรงเรียนประถมมาร์เวลส์ เลน ในย่านเลวิแชม หลังจากครอบครัวของเขาอพยพมาจากกรุงอาบีจาน ประเทศไอวอรี่โคสต์ ตั้งแต่เขาอายุได้เพียงขวบเดียว
สตีฟ โอเวน อดีตโค้ชทีมเยาวชนของเครย์ วันเดอเรอร์ส รำลึกความหลังด้วยรอยยิ้มว่า ในตอนที่เกฮีอายุประมาณ 5 ขวบ เขามักจะมายืนเกาะรั้วเฝ้ามองรุ่นพี่เตะฟุตบอลกันในช่วงพักกลางวันด้วยสายตาเป็นประกาย จนโค้ชสตีฟต้องแอบพาเขาเข้ามาเล่นกับเด็กที่โตกว่า
และนับตั้งแต่ก้าวแรกที่เท้าสัมผัสผืนหญ้า เกฮีเลือกตำแหน่งของตัวเองอย่างแน่วแน่… เขาต้องการเป็นผู้ปกป้องมากกว่าผู้ทำลาย
“ตอนที่ผมคุมทีมช้อนเขาเล่น ผมมักจะบอกเขาเสมอว่า ‘มาร์ค เติมเกมขึ้นไปข้างหน้าเลยลูก ไปสนุกกับเกมรุกเลย’ โค้ชโอเวนเล่า ‘แต่เขาจะหันมาปฏิเสธและบอกว่า ไม่ครับโค้ช ผมเป็นกองหลัง ผมจะอยู่ปักหลักข้างหลังตรงนี้เอง'”
‘Mr. Serious’ ผู้มีศรัทธาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว
เมื่ออายุได้ 8 ขวบ พรสวรรค์อันโดดเด่นส่งให้เกฮีได้ก้าวเข้าสู่อคาเดมี่ของเชลซี ที่ซึ่งโค้ชทุกคนต่างจดจำเขาในฐานะเด็กหนุ่มที่พูดน้อย สุภาพ และมีวินัยสูงมาก ไมเคิล บีล อดีตโค้ชเยาวชนสิงห์บลูส์กล่าวว่า เกฮีอาจจะมีมุมหัวเราะคิกคักบ้างเวลานั่งรถไปซ้อม แต่ทันทีที่ก้าวลงสู่สนาม เขาจะกลายร่างเป็น “คุณจริงจัง” (Mr. Serious) ที่นำทีมด้วยการกระทำ เล่นฟุตบอลด้วยความยุติธรรม แข็งแกร่ง และแทบจะไม่ฟาวล์คู่ต่อสู้เลย
หลังพาทีมชาติอังกฤษคว้าแชมป์โลกชุด U-17 ในปี 2017 และย้ายไปสร้างชื่อจนพาสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์เอฟเอ คัพ กับ คริสตัล พาเลซ ในปี 2025 เกฮีก็ตอกย้ำความเป็นยอดกองหลังยุคใหม่ด้วยการย้ายร่วมทัพ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ด้วยค่าตัว 20 ล้านปอนด์เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา พร้อมคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ร่วมกับทัพเรือใบสีฟ้าทันที
ทว่า ท่ามกลางแสงสี มูลค่าค่าตัวมหาศาล และชื่อเสียงที่ถาโถม สิ่งที่ทำให้เกฮียังคงเป็นคนเดิม คือครอบครัวและ “ศรัทธา” คุณพ่อของเขาเป็นศิษยาภิบาล (ศาสนาจารย์) ของโบสถ์ในย่านเลวิแชม ซึ่งกฎเหล็กของบ้านคือต้องให้ความสำคัญกับพระเจ้าเป็นอันดับแรก ทำให้ในตอนเด็ก เขาจะไม่ได้ลงเล่นเกมวันอาทิตย์หากตรงกับเวลาเข้าโบสถ์
ศิลปะของปราการหลัง ‘ผู้ไร้ตัวตน’
ในยุคฟุตบอลสมัยใหม่ที่กองหลังมักถูกพูดถึงจากทักษะการทำประตูหรือการออกสื่อ แต่สำหรับเกฮี นิยามของกองหลังที่ดีนั้นลึกซึ้งและแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
“ถ้าผมสามารถหลีกเลี่ยงการถูกสังเกตเห็นในเกมได้ แม้ฟังดูอาจจะบ้าบอ แต่นั่นแปลว่าผมกำลังทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีที่สุดแล้ว” เกฮีเคยกล่าวไว้
มันคือกวีนิพนธ์ของเกมรับ… การสกัดบอลที่หมดจด การอ่านเกมที่เฉียบขาดจนไม่ต้องพึ่งพาการสไลด์ตัวพุ่งล้มลุกคลุกคลาน ความเงียบสงบในแดนหลังคือความปลอดภัยสูงสุดของทีม
สำหรับ เครย์ วันเดอเรอร์ส สโมสรแรกในชีวิต เกฮีไม่เคยเป็นผู้ไร้ตัวตน เขายังคงแวะเวียนกลับมาเยี่ยมเยียนเมื่อมีโอกาส และเรื่องราวการต่อสู้ของเขาก็ได้กลายเป็นแสงประทีปส่องทางให้เด็กๆ รุ่นหลังได้เชื่อมั่นว่า ความฝันที่ยิ่งใหญ่สามารถเป็นจริงได้ หากเราพร้อมที่จะทุ่มเทแรงกายแรงใจและมีวินัยมากพอ
ในฟุตบอลโลกครั้งนี้ มาร์ค เกฮี อาจจะอยากลงเล่นให้เงียบเชียบที่สุดบนผืนหญ้า แต่สำหรับแฟนบอลสิงโตคำรามทั่วโลก… เสียงเชียร์และเสียงยกย่องในความแข็งแกร่งของเขา จะดังกระหึ่มอย่างแน่นอน
