BK8thai – ในโลกฟุตบอลที่หมุนเร็วและเต็มไปด้วยแรงกดดัน “วัฒนธรรม” คือคำที่ถูกพูดถึงบ่อยครั้ง แต่มีเพียงไม่กี่คนที่จะสร้างมันขึ้นมาได้สำเร็จ และ แกเร็ธ เซาธ์เกต อดีตผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ คือหนึ่งในนั้น ล่าสุด เขาได้เปิดเผย “11 บทเรียน” สำคัญในการเป็นผู้นำ ผ่านหนังสือเล่มใหม่ของเขา ซึ่งมันคือบทเรียนที่ลึกซึ้งและกินใจ ก้าวข้ามผ่านแค่เรื่องของแท็กติกในสนาม
นี่คือส่วนหนึ่งของปรัชญาที่หล่อหลอมทีมชาติอังกฤษยุคใหม่ขึ้นมา:
1. เห็นคุณค่าของทุกคน (แม้แต่คนซักผ้า): เซาธ์เกตเล่าว่าเขาพยายามทำความรู้จักทุกคนที่ เซนต์ จอร์จ พาร์ค ตั้งแต่ผู้บริหารไปจนถึงแม่บ้านทำความสะอาด “มันคือมารยาทที่ดี” แต่ที่สำคัญกว่านั้น เขาชี้ว่า “ทีมที่มีประสิทธิภาพสูง ต้องการสตาฟฟ์ที่มีประสิทธิภาพสูง… ในทุกแผนก ไม่มีข้อยกเว้น” เขาถึงกับยกย่อง “พนักงานดูแลชุดแข่ง” ว่ามีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยของพวกเขา อาจทำลายสมาธิของนักเตะในเกมที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตได้
2. วัฒนธรรมคือ “วิถีของเรา”: “สำหรับผม วัฒนธรรมคือ ‘วิธีที่เราทำสิ่งต่างๆ ที่นี่'” เขานิยาม มันคือทุกอย่างตั้งแต่การตรงต่อเวลา, การให้เกียรติกันในที่ประชุม ไปจนถึงเรื่องเล็กๆ อย่างการกลับตะเข็บเสื้อผ้าที่ใช้แล้วก่อนส่งให้คนซัก “มันคือสิ่งที่สตาฟฟ์และนักเตะพูดถึงผู้จัดการทีม ตอนที่เขาไม่ได้อยู่ในห้อง”
3. บทเรียนจาก อาร์แซน เวนเกอร์ (การคิดระยะยาว): เซาธ์เกตเผยถึงคำพูดของ อาร์แซน เวนเกอร์ ที่ส่งผลกระทบต่อแนวคิดของเขาอย่างลึกซึ้ง: “เราควรบริหารราวกับว่าเราจะอยู่ที่นี่ตลอดไป… ทั้งๆ ที่รู้ว่าเราอาจจะถูกไล่ออกในวันพรุ่งนี้” ปรัชญานี้ทำให้เขาเลือกที่จะ “มองไปยังเส้นขอบฟ้า” และกล้าที่จะให้โอกาสนักเตะดาวรุ่งอย่าง จู๊ด เบลลิงแฮม, ดีแคลน ไรซ์ และ บูกาโย่ ซาก้า แม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่ผลดีในระยะสั้นก็ตาม
4. ศิลปะแห่งการสนทนาที่ “ยากลำบาก”: เขาเรียนรู้ว่า “ยิ่งคุณผัดวันประกันพรุ่งนานเท่าไหร่ บทสนทนานั้นก็จะยิ่งยากขึ้นเท่านั้น” เขาถึงกับต้อง “เขียนสคริปต์” และ “ซ้อมพูดในใจ” ก่อนที่จะแจ้งข่าวร้ายกับนักเตะ เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างจะชัดเจนและไม่สร้างปัญหาที่ใหญ่กว่าตามมา
5. “ฟีดแบ็ก” คือกุญแจ: เขาเชื่อว่าองค์กรส่วนใหญ่ไปไม่ถึงศักยภาพสูงสุด เพราะ “หลีกเลี่ยง” การพูดคุยที่ตรงไปตรงมา เขาจึงสร้างวัฒนธรรมของการให้ฟีดแบ็กที่จริงใจและต่อเนื่อง ไม่ใช่แค่จากบนลงล่าง แต่จากล่างขึ้นบนด้วย
6. รับมือกับ “ตัวป่วน” และ “คนเงียบ”: ปรัชญาของ สตีฟ ฮอลแลนด์ (ผู้ช่วยของเขา) คือหัวใจสำคัญ: “เรารักคนที่ไม่ต้องดูแลมากแต่ผลงานดีเยี่ยม เรายอมรับคนที่ต้องดูแลมากแต่ผลงานดีเยี่ยม แต่คนทีต้องดูแลมากแต่ผลงานแย่… นั่นไม่ใช่สำหรับใครทั้งสิ้น” แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ย้ำว่าห้าม “ละเลย” ผู้เล่นที่เงียบๆ ไม่เคยสร้างปัญหา แต่ให้หมั่นเข้าไปขอบคุณและถามไถ่พวกเขา (“ผมรู้ว่านี่คือช่วงเวลาที่ยากลำบาก ผมจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง?”)
7. ผู้นำต้อง “ฟัง” ก่อน “พูด”: ในการประชุมส่วนใหญ่ เซาธ์เกตจะไม่ใช่คนแรกที่พูด “ถ้าคุณพูดเร็วเกินไปในฐานะผู้นำ คุณจะเสี่ยงที่จะไม่ได้ยินสิ่งที่คนอื่นคิดจริงๆ และอาจพลาดทางออกที่ดีกว่าไป”
บทเรียนจาก แกเร็ธ เซาธ์เกต จึงเป็นมากกว่าแค่คู่มือการคุมทีมฟุตบอล แต่มันคือปรัชญาในการสร้าง “ทีม” ที่แท้จริง ด้วยความเคารพ, ความเข้าใจ และวิสัยทัศน์ที่มองไกลกว่าแค่ชัยชนะในวันพรุ่งนี้
