ฟุตบอลโลกบนเส้นด้าย: สภาเมืองเล็กๆ งัดข้อ “ฟีฟ่า” ทวงถามความรับผิดชอบ 7.8 ล้านเหรียญ – BK8
ภายใต้แสงไฟเจิดจรัสของศึกฟุตบอลโลก 2026 ที่กำลังจะเปิดฉากขึ้นในอีก 4 เดือนข้างหน้า ใครจะไปคาดคิดว่าทัวร์นาเมนต์มูลค่ามหาศาลของ สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (FIFA) กำลังถูกท้าทายอย่างหนักโดยสภาเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งในรัฐแมสซาชูเซตส์
ฟ็อกซ์โบโร (Foxborough) คือเมืองที่มีประชากรเพียง 18,000 คน แต่เป็นที่ตั้งของ “จิลเลตต์ สเตเดียม” สังเวียนความจุ 65,000 ที่นั่ง ซึ่งได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลโลกถึง 7 นัด (รวมถึงเกมของทีมชาติสกอตแลนด์, อังกฤษ, และนอร์เวย์ รวมถึงรอบน็อกเอาต์)
ทว่าปัจจุบัน อนาคตของเกมเหล่านี้กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย เมื่อคณะกรรมการสภาเมือง (Select Board) จำนวน 5 คน (ที่ทำงานเพื่อชุมชนด้วยค่าตอบแทนเพียง 90 เหรียญต่อเดือน) ประกาศจุดยืนแข็งกร้าวว่า พวกเขาจะ “ไม่ออกใบอนุญาตจัดการแข่งขัน” หากไม่มีความชัดเจนเรื่องงบประมาณรักษาความปลอดภัยมูลค่า 7.8 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 270 ล้านบาท)
การชี้นิ้วปัดความรับผิดชอบ
เพื่อให้การแข่งขันดำเนินไปได้อย่างปลอดภัย เมืองต้องเตรียมกำลังตำรวจและเจ้าหน้าที่ล่วงหน้า แต่ปัญหากลับอยู่ที่ “ใครจะเป็นคนจ่ายบิลใบนี้?”
ในการประชุมสภาเมืองเมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด เมื่อ ดร.มาร์ค เอลฟ์แมน และสมาชิกสภาเมือง ได้เชิญ ไมค์ ลอยด์ ซีอีโอของคณะกรรมการจัดการแข่งขันบอสตัน และ เควิน คลาร์ก ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการสนามของฟีฟ่า มาชี้แจง
แทนที่จะได้คำตอบที่ชัดเจน ตัวแทนจากฝ่ายจัดงาน, ฟีฟ่า และ คราฟท์ กรุ๊ป (Kraft Group – เจ้าของสนาม) กลับชี้นิ้วปัดความรับผิดชอบกันไปมา คลาร์กอ้างว่าเป็นเรื่องของสนามและคณะกรรมการท้องถิ่น ขณะที่ลอยด์บอกว่าเป็นความรับผิดชอบร่วมกัน
“มันทำให้ผมประหลาดใจมากที่พวกคุณนั่งอยู่ตรงหน้าผม แต่เราก็ยังไม่รู้เลยว่าเงินจำนวนนี้จะมาจากไหน” ดร.เอลฟ์แมน กล่าวอย่างหมดความอดทน “ผมช็อกมาก โดยเฉพาะเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนพวกคุณเพิ่งรับปากว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี แต่ตอนนี้พวกคุณกลับบอกว่าไม่ต้องรับผิดชอบ แล้วก็ชี้นิ้วโทษกันไปมา”
สัจธรรมของเจ้าภาพ: ฟีฟ่ารับทรัพย์ ท้องถิ่นรับภาระ?
ปัญหาในฟ็อกซ์โบโร สะท้อนให้เห็นถึงบาดแผลใหญ่ของเมืองเจ้าภาพฟุตบอลโลก ภายใต้เงื่อนไขสัญญา ฟีฟ่าจะกวาดรายได้ทั้งหมดจากค่าตั๋วเข้าชม, ค่าลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสด, สปอนเซอร์ในด่านต่างๆ หรือแม้กระทั่งค่าจอดรถ
แต่ในขณะเดียวกัน สัญญา กลับระบุให้ “เมืองเจ้าภาพ” ต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายด้าน “ความปลอดภัยและการรักษาความสงบ” ทั้งหมด ซึ่งครอบคลุมไปถึงพื้นที่สาธารณะ, แฟนโซน, สนามบิน, รถนำขบวนสำหรับทีมแข่ง ผู้ตัดสิน หรือแม้แต่ขบวนของ จานนี อินฟานติโน่ ประธานฟีฟ่า เองก็ตาม
สเตฟานี แม็คโกแวน รองประธานสภาเมือง กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า
“เราอาจจะได้ภาษีอาหารและโรงแรมเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย แต่นี่ไม่ใช่งานที่ทำเงินให้กับเมืองของเราเลย ความจริงแล้ว มันเป็นความปวดหัวที่ได้ไม่คุ้มเสียด้วยซ้ำ… เงิน 7.8 ล้านเหรียญ คิดเป็นเกือบ 10% ของงบประมาณประจำปีของเมืองเรา เราไม่สามารถนำเงินภาษีของประชาชนมาแบกรับความเสี่ยงนี้ได้ เราจะไม่ยอมเซ็นใบอนุญาตจนกว่าจะเห็นเงินก้อนนี้”
สภาเมืองได้กำหนด เส้นตายในวันที่ 17 มีนาคม หากฟีฟ่าและคณะกรรมการจัดงานไม่สามารถหาเงินมาการันตีค่าใช้จ่ายด้านความปลอดภัยได้ ใบอนุญาตจะไม่ถูกอนุมัติ ซึ่งนั่นหมายความว่า “จะไม่มีการแข่งขันฟุตบอลโลกเกิดขึ้นที่บอสตัน”
บทสรุปของเรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนา แต่มันได้ทิ้งคำถามตัวโตๆ ไว้ให้กับวงการลูกหนังว่า… ในขณะที่ฟีฟ่าคาดการณ์รายได้จากทัวร์นาเมนต์นี้สูงถึง 11,000 ล้านเหรียญ ทำไมเมืองเล็กๆ ที่เป็นฟันเฟืองสำคัญ ถึงต้องมานั่งหวาดระแวงว่าพวกเขาจะล้มละลายจากการจัดงานแห่งความสุขนี้หรือไม่
